Van ser tres meses xa, cómo pasa o tempo! Parece que foi onte cando me despedín de ti e en certo modo foi onte porque desde entón xa non conto os días, xa non merece a pena, todos son iguais. Antes cando me levantaba sempre pensaba: " hoxe vexote" e agora? Agora nada, só me levanto para facer algo de probeito e que ti te sintas orgullosa de min.
“- Eu a ti quérote moito. Ti a min quéresme?
- Claro que a quero"
Sintoio pero ese día mentinche. Non te quero nin te quixen, eu ameite e seguireite amando ata o día da miña morte.
Perdón por non pensar en tí tan decotío coma antes pero xamáis te olvido, xamáis. Ninguén pode esquecer a persoa que máis quere neste mundo, a que a fixo sorrir sempre que estaba o seu lado, coa que compartía soños e risas sen que moita xente o entendese.
Sei que me querías e solo espero que donde esteas, que estés orgullosa da persoa que educaches e aconsellaches porque o que son é grazas a ti.
Farei todo o que estea na miña man para que lle digas o que estea sentado o teu lado no ceo: " Ves esa rapaciña de ahí? Esa é a miña neta."
ENTROIDEIROS!
Faltan dous días para Comadres´15, cinco días para o domingo de entroido e sete para o martes de entroido.
Serán seis días de festa continua, sen instituto nin preocupacións, días libres para vivir o momento e aprobeitar o máximo sen descanso, xa habrá tempo para dormir logo!
FELIZ ENTROIDO!
Pensei moitas veces en cómo empezar este blog.
Unha de esas ideas e o típico, a presentación tipo:
"Ola, meu nome é Gloria e teño 16 anos, estudo 1º de Bacharelato no IES García Barbón por a rama social. Veño do IES Castro de Baronceli, donde fixen ESO e do CEIP Rodolfo Núñez Rodríguez, donde fixen a Primaria.
O meu soño desde pequeniña foi ser mestra dos nenos pequenos, infantil, pero desde o ano pasado, o meu soño e do que estou 100% segura, é chegar a ser unha gran empresaria e ter a miña propia empresa( aínda que non teña claro de qué será)."
Esta podía ser unha entrada, pero como dixen antes, é a típica e non acabaría nunca de contar a miña vida.
Tamén pensei en escribir sobre os meus pasatempos preferidos pero sería moi corta e aburrida, xa que o que máis me gusta e leer, escoitar música e pasar o tempo coa xente que quero.
Outra entrada podría ser do que me gustaría facer nun futuro, como viaxar, facer paracaidismo ou incluso como me imaxino a miña vida na universidade.
Como estas, podría facer miles e miles de entradas, pero resultarían aburridas e sin importancia, porque digo eu, ¿a quén lle importa a miña vida, se a que a vivo son eu? A parte de que odio eses blogs donde a xente presume do que fai e do maravillosa que é a sua vida cando a adorna con moitas cousas xeniais e que moitas son mentira.
E a fin de contas, esta só e unha entrada.
